Odwiedza nas 4 os.

Zespół Charytatywny

INSTRUKCJA O PARAFIALNYCH ZESPOŁACH CHARYTATYWNYCH W ARCHIDIECEZJI PRZEMYSKIEJ (fragmenty)

Tradycja Kościoła uczy o potrzebie odpowiedzialności za drugiego człowieka, która ma się wyrażać w trosce o jego zbawienie, a także o zabezpieczenie podstaw egzystencjalnych. Dla lepszego wypełnienia tych zadań apostołowie ustanowili współpracowników do „codziennego rozdawania jałmużny” oraz by „obsługiwali stoły” (Dz. 6).

Również w dzisiejszych czasach duszpasterze potrzebują licznych, gorliwych współpracowników, aby jak najlepiej wypełnić zadania apostolskie. Podobnie jak w dziedzinie liturgii i katechizacji parafia ma licznych współpracowników świeckich i zakonnych, tak również i w działalności charytatywnej do dobrego wypełniania swych zadań potrzebuje pomocy zespołu ludzi dobrej woli. Taką zaangażowaną grupą mogą być parafialne zespoły charytatywne.

Celem lepszego wypełniania zadań troski o potrzebujących, proboszcz zobowiązany jest do powołania parafialnego zespołu charytatywnego. Powołane przez proboszcza do zespołu osoby świeckie i zakonne (za zgodą właściwych przełożonych), podejmują się wspierać go w sposób stały i zorganizowany w realizowaniu charytatywnej misji Kościoła.

Zadania zespołu obejmują trzy kierunki działania:

  1. Mobilizację charytatywną całej wspólnoty parafialnej do praktykowania miłosierdzia modlitwą słowem i czynem;

  2. W miarę pełne i stałe rozpoznawanie potrzeb i możliwości pomocy;

  3. Organizowanie i świadczenie konkretnej pomocy potrzebującym.

Zadanie mobilizowania wspólnoty parafialnej do świadczenia miłosierdzia członkowie zespołu wypełniają przez:

  1. Kontakty, rozmowy i zachęcanie współparafian

  • Do modlitwy za żywych i umarłych;

  • Do praktykowanie wzajemnego przebaczenia;

  • Do cierpliwego znoszenia krzywd;

  • Do praktykowania innych określonych czynów miłosierdzia, wynikających z Chrystusowego przykazania miłości bliźniego;

  • Do stałej i regularnej współpracy z zespołem charytatywnym.

  1. Kultywowanie parafialnych, sąsiedzkich i rodzinnych zwyczajów charytatywnych;

  2. Przygotowywanie akcji charytatywnych (np. Tydzień Miłosierdzia, dzień chorych okresowe akcje trzeźwościowe, św. Mikołaj, Wigilia, opłatek czy święcone dla osób samotnych itd.)

  3. Uroczyste obchody świąt charytatywnych, np. Święto Miłosierdzia Bożego (2-ga niedziela wielkanocna), Św. Antoniego, (13 VI), św. Brata Alberta (17 VI), MB Uzdrowienia Chorych, (6 VII), św. Wincentego a Paulo (27IX) i św. Szczepana (26XII) itp.

Organizowanie i świadczenie konkretnej pomocy, parafialny zespół charytatywny realizuje poprzez opiekunów rejonowych. Aby nikogo w swoim posługiwaniu nie pominąć, winni oni zwracać uwagę na następujące kategorie potrzebujących:

  • Osoby potrzebujące pomocy duchowej (załamane psychicznie, opuszczone, osamotnione, wątpiące, błądzące itd.);

  • Osoby pozbawione praw i prześladowane (np. więźniowie, internowani, uprowadzeni, zakładnicy);

  • Chorzy, sterani wiekiem, niepełnosprawni, alkoholicy, narkomani;

  • Rodziny wielodzietne, osoby samotnie wychowujące dzieci, samotne i młodociane matki, rodziny narkomanów, alkoholików, bezrobotnych, rodziny rozbite i zdemoralizowane;

  • Biedne dzieci i młodzież, osierocone, opuszczone, zaniedbane, deprawowane, opóźnione w rozwoju itp.: podróżni, emigranci, pielgrzymi, studenci zagraniczni, włóczędzy itp.;

  • Osoby ubogie materialnie, dotknięte wypadkiem losowym, pogorzelcy, powodzianie, bezrobotni, wdowy itp.;

  • Osoby przeżywające inne trudności.

Zespół charytatywny winien współpracować z innymi grupami apostolskimi na terenie parafii, ukazując im możliwości działania na odcinku charytatywnym. Może być również włączony w parafialną radę duszpasterską, jako jej sekcja. Parafialny zespół charytatywny może podjąć współpracę z państwowymi lub samorządowymi organizacjami społecznymi o charakterze opiekuńczym, za zgodą biskupa diecezjalnego.

Członkowie zespołu pełnią swoją posługę honorowo i nieodpłatnie, z pobudek chrześcijańskiej miłości bliźniego.

Osoby angażujące się w zespołową działalność charytatywną muszą wypracowywać w sobie następujące cechy:

  • Życie w zjednoczeniu z Chrystusem; wolność od przywiązania do bogactwa;

  • Zdolność do wielkodusznego poświęcania się;

  • Zdolność do spieszenia z pomocą w każdej potrzebie;

  • Niezbędne kwalifikacje;

  • Zmysł rodzinny i obywatelski;

  • Cnoty odnoszące się do życia społecznego jak: uczciwość, poczucie sprawiedliwości, szczerość, uprzejmość, delikatność i siła ducha.

Członkowie zespołu mogą brać udział w rekolekcjach zamkniętych i dniach skupienia o tematyce dobroczynności, organizowanych przez domy rekolekcyjne archidiecezji.

Print Friendly and PDF
2013 - 2017 © ChrystusKrol.Esanok.pl
Realizacja na podstawie materiałów powierzonych: Obsluga-Medialna.pl

Parafia pw. Chrystusa Króla w Sanoku, 38-500 Sanok ul. Jana Pawła II 55